اطلاعات حقوقی

درگیری های اجتماعی ناشی از تخریب به بیشترین تعداد درگیری ها در چین تبدیل شده است. راه حل قانونی برای تضادهای تخریب، کار سخت بر روی استانداردهای جبران خسارت منصفانه و معقول است. هسته اصلی این است که از احساس محرومیت مردم تخریب شده جلوگیری شود.

این مقاله اشاره می کند که درگیری های اجتماعی ناشی از تخریب به بیشترین تعداد درگیری ها در چین تبدیل شده است. عوام گمان می کنند که «پول کافی نیست و مشارکت کافی نیست». دولت یا شرکت‌های املاک فکر می‌کنند که «مردم عادی سرکش هستند، مدام قیمت‌ها را بالا می‌برند و هر چقدر هم که پول داده شود نمی‌فروشند و حتی بعد از فروش پشیمان می‌شوند». هر دو طرف روی مواضع خود می ایستند و از تسلیم شدن در برابر یکدیگر خودداری می کنند. با این حال، مناقشه بر سر تخریب یک بن بست نیست و می تواند از طریق حاکمیت قانون حل شود. اصول اساسی حاکمیت قانون مربوط به تخریب عبارتند از: شفاف سازی محتوای اساسی منافع عمومی و جلوگیری از "ماهیگیری در آبهای ناآرام". ثانیاً سعی کنید تا حد امکان به منافع خصوصی حتی برای منافع عمومی آسیب وارد نکنید. سوم، خسارت وارده به منافع خصوصی را با بیشترین صداقت جبران کنید. چهارم، باید تحت محدودیت‌های رویه‌های مشارکت عمومی پیچیده و شفاف اجرا شود. پنجم، همه حقوق مسیری برای تسکین عادلانه دارند. برای مقابله با تضادهای تخریب تحت حاکمیت قانون، باید بر جنبه های زیر تمرکز کنیم.

در این مقاله آمده است که باید تلاش زیادی برای تعریف "منافع عمومی" به عنوان پیش نیاز سلب مالکیت صورت گیرد. تخریب خانه (به استثنای ساختمان های غیرقانونی) مستلزم سلب مالکیت است. و سلب مالکیت بر اساس نیاز به «منافع عمومی» است. قوانین و مقررات مختلف موجود هنوز استانداردهای نظری بالغی را برای «منافع عمومی» تشکیل نداده اند. «آیین نامه خلع ید و جبران منازل در اراضی دولتی» تلاش می کند تا محدوده مصالح عمومی را با احصاء مشخص کند، اما «نیاز به سایر مصالح عمومی مندرج در قوانین و مقررات اداری» به عنوان یک بند کلی، حفره بزرگی را بر جای می گذارد. توصیه می شود در مورد تمام موقعیت های منافع عمومی در مصادره خانه ها با دقت بیشتری فکر کنید و سایر احتمالات را حذف کنید. دولت، شهروندان و دادگاه‌ها همگی از این استاندارد برای تعیین اینکه آیا یک خانه در محدوده سلب مالکیت است استفاده می‌کنند، که به کاهش تخریب‌های تجاری به نام «منافع عمومی» از منابع قانونی کمک می‌کند.

این مقاله پیشنهاد می کند که باید در برنامه ریزی به جای تخریب تلاش کرد. تخریب بنیادی ترین «پنیر» شهروندان یعنی خانه ها را جابه جا می کند. بنابراین، تخریب خانه باید در برنامه ریزی زمین به حداقل برسد. برنامه ریزی علمی و معقول باید برنامه ای باشد که از وقوع تخریب ها بکاهد. در جایی که برنامه ریزی شهری به خوبی انجام می شود، یک "قاعده سوال" وجود دارد: برنامه ریز در هنگام تخریب چه کارهای دیگری باید انجام دهد؟ به عبارت دیگر، در برنامه ریزی و طراحی شهری، زمانی می توان به «برنامه ریزی شاهنشاهی» دست یافت که بتوان از تخریب اجتناب کرد. تخریب آخرین راه حل است و باید انجام شود. باید به ماهیت علمی شهرسازی توجه بیشتری شود و تا حد امکان در برنامه ریزی به جای تخریب تلاش شود. قانون باید در این مورد راهنمایی روشنی ارائه دهد. این منجر به یک مسیر شهرنشینی با کمترین میزان تخریب می شود.

این مقاله همچنین خاطرنشان کرد که باید تلاش زیادی برای استانداردهای جبران خسارت عادلانه و معقول صورت گیرد. تخریب مستلزم جبران منصفانه است و در مورد اینکه چه چیزی عادلانه است دو نظر وجود دارد. یک دیدگاه این است که کاملاً بازار محور است و توسط بازار تعیین می شود. ديدگاه ديگر اين است كه زمين مالكيت يا تضامني است، پس بايد پس از كسر ارزش زمين، غرامت داده شود. نظر اول ممکن است به دلیل ناتوانی در ارزیابی دقیق قیمت‌های بازار باعث ضرر ملک شود. نظر دوم تضادهای زیادی را در عملکرد واقعی ایجاد کرده است. حتی اگر مصادره به نفع عمومی باشد، مردم بدون جبران معقول آن را نمی پذیرند. بنابراین، هر دو عقیده در واقع برای عملی بودن بیش از حد انعطاف پذیر هستند. با نگاهی به غرامت تخریب در کشورهای مختلف، تقریباً غیرممکن است که به هیچ وجه مشکلی نداشته باشیم، اما روش های با مشکلات کمتر را می توان به شرح زیر خلاصه کرد: دامنه خسارت گسترده و روشن است. استانداردهای جبران خسارت علمی و امکان پذیر است. و روش های جبران انعطاف پذیر و متنوع هستند. هسته اصلی این است که از احساس محرومیت مردم تخریب شده جلوگیری شود. مراحل مشخص عبارتند از:

ابتدا سعی کنید تا حد امکان محدوده غرامت تخریب را به صورت قانونی روشن کنید و هر چیزی که باید جبران شود را در بر گیرد. غرامت علاوه بر محدوده معمولی باید شامل درختان، سنگ ها و خاک، جابجایی و اجاره خانه و حتی ضربه های اطراف، خسارات مورد انتظار و غیره نیز باشد. این پول «پول ناچیزی» برای تخریب است، اما احساس بسیار استانداردی می کند و مردم را بی حرف می گذارد.

دوم فرمول محاسبه غرامت است. تعیین میزان جبران بهینه دشوار است. مجموعه ای از روش های محاسبه دقیق به وضوح برای همه مکان ها قابل اجرا است. هر منطقه در چین استانداردهای محاسباتی خود را مشخص کرده است که از بین آنها می توان فرمول محاسبه معقول تری را انتخاب کرد. اتحاد می تواند از "حسادت" و اختلافات غیر ضروری جلوگیری کند.

سوم، انتخاب های انعطاف پذیر و متنوع است. به عنوان مثال، در ژاپن، علاوه بر غرامت نقدی، روش‌های جبران تملک زمین نیز می‌تواند از جبران خسارت زمین، آژانس جابجایی و غرامت آژانس پروژه و غیره استفاده کند. و مدل «یارانه زندگی بلندمدت» در منطقه توسعه اقتصادی هندان در هبی همگی روش‌های جایگزین را اضافه کرده‌اند. اکنون به نظر می رسد غرامت غیرنقدی بیشتر از سوی مردم به رسمیت شناخته شود.

این مقاله بیان کرد که علاوه بر این، پس از همه، املاک و مستغلات بزرگترین دارایی برای اکثر مردم است. برای احتیاط، ارزیابی های شخص چهارم و پنجم را می توان در ارزیابی قیمت املاک ذکر کرد. یعنی اگر ارزیابی شخص ثالث دعوت شده توسط تخریب کننده قابل اعتماد نباشد، شخص تخریب شده می تواند شخص چهارمی را برای انجام ارزیابی دعوت کند. اگر شکاف ارزیابی زیاد باشد، دادگاه رسیدگی کننده به دعوا می تواند از طرف دیگری برای ارزیابی و تعیین ارزش ملک دعوت کند. آلمان این رویکرد را اتخاذ می کند.

این مقاله در ادامه پیشنهاد می کند که باید در روند مشارکت عمومی تلاش زیادی صورت گیرد. مشارکت کامل شهروندان بهترین راه برای حصول اطمینان از حفاظت از منافع آنها در برابر نقض ناروا است. از یک سو، مشارکت عمومی نظارت را افزایش می دهد. از طرفی «وقتی خانه دار می شوی، می دانی که هیزم و برنج گران است»، می تواند نقش تبلیغاتی خاصی در میان توده مردم داشته باشد. از این رو لازم است مراحل مشارکت شهروندان از طریق قوانین به تفصیل پیش بینی شود و آگاهی شهروندان از طرق مختلف اطمینان حاصل شود و آنان با بیشترین صداقت به مشارکت دعوت شوند. بسیاری از ابتدای برنامه ریزی شهری صادقانه شهروندان را درگیر خود کرده اند. در زمان تملک و تخریب زمین، ما از هیچ تلاشی در تبلیغات و مشاوره های گسترده دریغ نکردیم و صمیمانه امیدواریم حمایت همه را جلب کنیم. افشای اطلاعات یک رویه رایج در همه کشورهاست. به هر حال، "نور خورشید بهترین نگهدارنده است و چراغ های خیابان بهترین پلیس." توجه به نقش نظارتی افکار عمومی و جلب توجه عمومی به مسائل احتمالی فساد.

در پروژه‌های عمومی بزرگ، می‌توان یک کمیته تخریب و جبران خسارت یا گروه هماهنگی به رهبری دولت ایجاد کرد و از افراد مصادره‌شده و طرف سازنده دعوت کرد تا به درستی مذاکره کنند و طرح جبران تملک زمین و طرح تخریب مورد توافق سه طرف را پیشنهاد کنند.

مکانیسم بازخورد مکتوب برای اعتراضات راه مهمی برای تضمین مشارکت موثر شهروندان است. هنگامی که نظرات متفاوت شهروندان در حین برنامه ریزی و تخریب پذیرفته نمی شود، دلایل آن باید به صورت کتبی اعلام شود. از یک سو، دلایل و مبنایی را برای عدم پذیرش به شهروندان ارائه می دهد. از سوی دیگر به گوش دادن صمیمانه به صداهای مختلف و جلوگیری از سوء استفاده از قدرت کمک می کند.

این مقاله در نهایت پیشنهاد می کند که باید تلاش زیادی در زمینه امداد قضایی صورت گیرد. اگر در کار قبلی تلاش کافی صورت گیرد، منافع اکثریت قریب به اتفاق مردم حفظ می شود و عوامل بی ثباتی اجتماعی به حداقل می رسد. اما با وجود این، ممکن است برخی از مردم همچنان ناراضی باشند و برخی افراد ترک وطن خود را برایشان مشکل باشد. چه باید کرد از یک سو، تخریب با مشروعیت ذاتی نباید با عواطف فردی افراد متوقف شود. از سوی دیگر باید به آنها آرامش داد و جایی برای استدلال.

دادگاه انتخاب بهتری نسبت به دولت یا اداره دادخواست است. بی طرفی خود دادگاه و ریسک نسبتاً کوچک. ثانیاً، دامنه امداد گسترده و مثال زدنی است; سوم، نتایج امداد اجباری و نهایی است. بسیاری از کاستی های سایر روش های حکمرانی اجتماعی را جبران می کند. درهای امداد دادگاه باید کاملاً باز باشد. صرف نظر از درست یا نادرست بودن دولت، دادگاه نمی تواند نگرش طفره آمیز اتخاذ کند و باید به طرفین «توضیح» بدهد. به منظور ایفای موثر نقش این شیر کاهنده فشار اجتماعی و متعادل کننده.

اگرچه روش فوق به کارایی آسیب می رساند، اما در مقایسه با عواقب آن ارزش آن را دارد.