اطلاعات حقوقی

مقدمه مقاله: چه کسی حق تقسیم خسارت تخریب را دارد؟ 3 نوع آدم وجود دارند که می توانند!

1. علاوه بر صاحبان زمین و خانه، مستأجران و شرکا نیز حق تقسیط و تخریب دیه را دارند.

1. مستاجر

اگر می خواهید دعوای تقسیم بندی را مطرح کنید، ابتدا باید شرایط صلاحیت یک موضوع را داشته باشید. شرط لازم برای تعیین صلاحیت این موضوع این است که آیا شما نسبت به غرامت نهایی دریافتی این تخریب علاقه مند هستید یا خیر. یعنی شما از منظر روابط حقوقی مدنی یکی از ذینفعان هستید. شما به خوبی می دانید که این نوع دعوی تقسیم انهدام تجارتی در حیطه دعاوی مدنی است. در عمل، رایج ترین موضوع در مورد دعاوی تقسیم شرکت، مستاجر است. یینگ تینگ مثالی می‌زند. اگر زمین و ساختمان های کارخانه این شرکت را برای تولید و بهره برداری اجاره می دهید باید دارای مجوزهای قانونی مربوطه، ثبت صنعتی و تجاری، ثبت مالیاتی و ... باشید و در صورتی که این مکان مشمول خلع ید و قلع و قمع باشد، در امر خلع ید و قلع و قمع منفعت قانونی خواهید داشت. شما حق دارید برای تقسیم تخریب طرح دعوی کنید.

2. شریک

حالت اول: خانه ای وجود دارد که به طور مشترک توسط الف و ب ساخته شده است، اگر یکی از طرفین الف تمام غرامت تخریب را دریافت کند، ب می تواند به عنوان ذینفع دعوی تقسیم کند.

حالت دوم: در صورتی که شرکای عملیاتی دارای ثبت سهام مربوط باشند، منافع آنها طبق مقررات مربوط در «قانون شرکت» تقسیم می‌شود. در صورت حذف این قسمت از ثبت حقوق صاحبان سهام می توانند دادخواست تقسیم را مطرح کنند.

2. چگونه می توان زیان های ناشی از توقف تولید و کسب و کار را جبران کرد؟

1. زیان ناشی از توقف تولید و کسب و کار ناشی از تخریب بنگاه به زیان ناشی از تعلیق یا خاتمه فعالیت تولید و بهره برداری بنگاه به دلیل سلب مالکیت و تخریب منازل اطلاق می شود. شامل هزینه های مختلفی می شود که شرکت به دلیل توقف تولید باید پرداخت کند و همچنین درآمد عادی که باید به دست آید. اعم از حقوق کارمندان، خسارات انحلال شده قراردادهای مختلف، سود وام بانکی، درآمدهای متعارف حاصل از فعالیت های تجاری و ... زیان های ناشی از توقف فعالیت های تولیدی و تجاری در واقع باید ناشی از تخریب منازل باشد و رابطه سببی قابل ملاحظه ای داشته باشد، در غیر این صورت جبرانی داده نخواهد شد.

2. عمدتاً به صلاحدید قاضی بستگی دارد.

در پکن، اساساً 46 امتیاز یا 37 امتیاز و گاهی اوقات 50 یا 5 امتیاز است. یعنی در شرایط عادی اپراتور واقعی 70% و موجر 30% می گیرد. یا اپراتور واقعی 60% و اجاره دهنده 40% می گیرد. چون متصدی واقعی پروانه کسب و فعالیت قانونی انجام داده است، حتی اگر موجر مجوز اجاره نگرفته باشد، باز هم فعالیت انتفاعی است. در این صورت باید بخشی از زیان ناشی از توقف تولید و تجارت به موجر تقسیم شود.

3. چه کسی در واقع کسب و کار را اداره می کند و وضعیت فعلی چگونه است، مبنای تعیین جبران خسارات ناشی از توقف تولید و کسب و کار است.

اگر چندین مجوز تجاری وجود داشته باشد و چندین نفر مالیات پرداخت کنند، بستگی به این دارد که نهاد تجاری واقعی چه کسی باشد. یینگ تینگ معتقد است که اگرچه صاحبخانه مجوز کسب و کار نیز دارد، اما در واقع کسب‌وکار را اداره نمی‌کند و صاحبخانه نیز نهاد عملیاتی واقعی نیست. در این صورت، جبران خسارات ناشی از توقف عملیات تولیدی و تجاری باید به اپراتور واقعی داده شود. اگر شرط خاصی در قرارداد اجاره وجود نداشته باشد، می توان این کار را انجام داد.