اطلاعات حقوقی

[نکات کلیدی پرونده]

دونگ مومو در راه بازگشت از زایمان دچار سانحه رانندگی شد. شرکت تدارکات از قبول مسئولیت آسیب ناشی از کار خودداری کرد و از اداره منابع انسانی و تامین اجتماعی برای ابطال گواهی آسیب ناشی از کار به دلیل انحراف از مسیر تعیین شده و مظنون به استفاده از اتوبوس برای استفاده شخصی شکایت کرد. تمرکز این پرونده این است که آیا "بیراهه" اتصالات کاری را قطع می کند و آیا کارفرما می تواند ماهیت آسیب ناشی از کار را صرفاً بر اساس انحراف مسیر انکار کند که مستقیماً با خط پایانی حمایت از حقوق و منافع کارگران در موقعیت های متحرک مرتبط است.

وکیل Ying Ting اشاره کرد که رویه قضایی قبلاً از تعریف مکانیکی "محل ثابت" عبور کرده است.برای موقعیت های متحرک مانند رانندگان کامیون، تا زمانی که مسیر رفت و برگشت مرتبط با وظایف شغلی باشد و هدف شخصی نداشته باشد، حتی اگر مسیر بهینه نباشد، باز هم گسترش منطقی محل کار است. تعیین صدمات ناشی از کار از «اصل بدون تقصیر» پیروی می کند. مگر در مواردی که استثنائات قانونی مانند جنایت عمدی یا مستی وجود داشته باشد، سهل انگاری عمومی یا حتی مسئولیت تصادف کارمند بر تعیین ماهیت آسیب ناشی از کار تأثیری نخواهد داشت.

کلید تصمیم نهایی دادگاه برای حمایت از تعیین صدمات ناشی از کار، تقویت بار اثبات کارفرما بود. شرکت تدارکات نتوانست شواهد کافی برای اثبات اینکه دونگ مومو "از وسیله نقلیه رسمی برای استفاده شخصی استفاده می کرده" ارائه کند و باید عواقب عدم ارائه شواهد را متحمل شود. این مورد به شرکت‌ها هشدار می‌دهد که مدیریت استخدام نمی‌تواند صرفاً بر سرزنش پس از مرگ تکیه کند، بلکه باید یک گزارش سفر استاندارد و مکانیسم نگهداری شواهد ایجاد کند. برعهده گرفتن مسئولیت های تامین اجتماعی بر اساس قانون راه درستی است که بنگاه ها از خطرات قانونی بیشتر دوری می کنند.

یک شرکت تدارکات از یک منطقه خاص از اداره منابع انسانی و تامین اجتماعی و یک دولت منطقه خاص به دلیل تعیین صلاحیت بیمه آسیب ناشی از کار و بررسی مجدد اداری شکایت کرد.

حقایق مختصر پرونده

دونگ مومو یک راننده کامیون برای یک شرکت تدارکات است و مسئول تحویل کالا بین شرکت تدارکات و یک شرکت خودروسازی است. در 24 اکتبر 2022، دونگ در راه بازگشت به شرکت پس از تحویل کالا در یک حادثه رانندگی مجروح شد. اداره منابع انسانی و تامین اجتماعی یک منطقه خاص تصمیمی برای شناسایی آسیب ناشی از کار گرفت و دولت یک منطقه خاص پس از بررسی این تصمیم را تایید کرد. یک شرکت تدارکات یک شکایت اداری به این دلیل تنظیم کرد که مکانی که دونگ در آن مجروح شد یک محل کار تعیین شده نبود و یک وسیله نقلیه عمومی برای استفاده خصوصی بود و خواستار لغو تصمیم تعیین آسیب ناشی از کار شد.

نتیجه داوری

دونگ در ساعات کاری مشغول کار بود که حادثه رخ داد. این وسیله نقلیه حامل تجهیزاتی بود که باید پس از تحویل به شرکت بازگردانده می شد. او تمام وظایف کاری آن روز را تکمیل نکرده بود و همچنان به شرکت باز می گشت تا منتظر کار شود. یک شرکت لجستیکی هیچ الزام ثابتی برای مسیرهای رفت و برگشت رانندگان ندارد و چندین رانندگان عمل انحراف موقت را تأیید کردند. با وجود اینکه دونگ یک مسیر انحرافی انجام داد، اما هیچ مدرکی وجود نداشت که ثابت کند او از اتوبوس برای استفاده شخصی استفاده کرده است. این مسیر را باید گسترش منطقی محل کار در نظر گرفت. شناسایی آسیب های ناشی از کار از اصل بدون تقصیر پیروی می کند. مسئولیت دونگ در قبال حادثه تأثیری بر شناسایی صدمات ناشی از کار ندارد. یک شرکت تدارکات نتوانست شواهدی را ارائه دهد که ثابت کند آسیب دونگ به دلایل کاری نبوده و باید بار عدم اثبات آن را به دوش بکشد. بنابراین، این حکم برای تایید تصمیم یک منطقه خاص منابع انسانی و اداره تامین اجتماعی برای شناسایی یک آسیب ناشی از کار و تصمیم تجدید نظر اتخاذ شده توسط یک دولت منطقه خاص اتخاذ شد.

معنای معمولی

این پرونده برای رویه قضایی شناسایی آسیب‌های ناشی از کار اهمیت راهنمایی دارد. هنگام شناسایی محل کار، مشخص کنید که به یک منطقه ثابت محدود نمی شود. برای موقعیت های متحرک مانند رانندگان کامیون، مسیر رفت و برگشتی که کارمندان برای انجام وظایف کاری انتخاب می کنند، حتی اگر مسیر بهینه نباشد، تا زمانی که مربوط به مسئولیت های شغلی باشد و هدف خصوصی نداشته باشد، گسترش منطقی محل کار است. از نظر اصل انتساب مسئولیت، اصل عدم تقصیر در تعیین صدمات ناشی از کار تکرار می شود. اگر حادثه ناشی از سهل انگاری کارمند در محل کار باشد، تا زمانی که استثنائات قانونی مانند جرم عمدی، مستی، سوء مصرف مواد و غیره وجود نداشته باشد، نباید در تعیین صدمات ناشی از کار تأثیر بگذارد. در مورد بار اثبات، بار اثبات کارفرما تقویت می شود. تصریح می‌شود کارفرمایانی که مدعی هستند کارمندان به دلایل شغلی آسیب دیده‌اند، باید مدارک کافی ارائه کنند، در غیر این صورت عواقب عدم ارائه مدرک را متحمل خواهند شد. این امر نه تنها مدیریت استخدام کارفرمایان را استاندارد می کند، بلکه استانداردهای اثبات روشنی را برای ارگان های اداری و قضایی برای رسیدگی به پرونده های مشابه فراهم می کند.