اطلاعات حقوقی

【کلمات کلیدی】

موقعیت غالب بازار بندهای «پشت به پشت» بدهی های معوقه شرکت های کوچک و متوسط

【خلاصه پرونده】

پس از اینکه یک شرکت بزرگ بورسی قراردادی با پروژه توسعه نرم افزار بست، آن را به یک شرکت کوچک و متوسط قرارداد. شرایط پرداخت توافق شده عبارت بود از «دریافت پرداخت از شرکت بالادستی» و «کلی پروژه قبول، تسویه حساب و حسابرسی شد». به دلیل رعایت نشدن شرایط پرداخت توافق شده فوق، این شرکت مدت هاست که در پرداخت های شرکت های کوچک و متوسط ​​پایین دستی معوق بوده است. دادگاه خلق به اصل صیانت از حقوق و منافع مشروع بنگاه های کوچک و متوسط ​​پایبند بوده و بندهای فوق الذکر «پشت به پشت» را به عنوان شرایط پرداخت طبق قانون فاقد اعتبار دانسته است. این مورد به دنبال ماده 68 قانون ارتقای اقتصاد خصوصی جمهوری خلق چین است که تصریح می کند که شرکت های بزرگ نباید از دریافت پرداخت های شخص ثالث به عنوان شرط پرداخت حساب به شرکت های خصوصی کوچک و متوسط ​​استفاده کنند. این قانون به شدت «قلدری شرکت‌های کوچک» توسط شرکت‌های بزرگ را تنظیم می‌کند، به طور موثر از حقوق و منافع مشروع شرکت‌های کوچک و متوسط ​​محافظت می‌کند و تضمین قانونی قوی برای بهینه‌سازی محیط کسب‌وکار ارائه می‌کند.

【جزئیات】

یک شرکت رایانش ابری، غیر طرفی خارج از پرونده، بخشی از پروژه توسعه نرم‌افزار رایانه‌ای را که قرارداد بسته بود به یک شرکت نرم‌افزاری واگذار کرد. در ژانویه 2020، یک شرکت نرم‌افزاری پروژه فرعی پروژه‌ای را که متعهد شده بود به یک شرکت فناوری قرارداد و قرارداد توسعه نرم‌افزار را با آن امضا کرد. در میان آنها، یک شرکت نرم افزاری یک شرکت بزرگ بورسی است، در حالی که یک شرکت فناوری یک شرکت کوچک و متوسط ​​است. یک شرکت فناوری توسعه پروژه فرعی را تکمیل کرد و در دسامبر 2022 پذیرفته شد. با این حال، یک شرکت نرم‌افزاری فقط پیش پرداخت 25 درصد از مبلغ قرارداد را به یک شرکت فناوری پرداخت کرد به این دلیل که شرایط پرداخت توافق شده در قرارداد توسعه نرم‌افزار مربوط می‌شد، «یک شرکت رایانش ابری پرداخت‌های مربوط به نرم‌افزار را به یک شرکت نرم‌افزاری پرداخت کرد» و «کلی پروژه مورد قبول حسابرسی قرار نگرفت، تسویه حساب انجام نشد.» سپس یک شرکت فناوری شکایتی را تنظیم کرد و از یک شرکت نرم‌افزاری خواست تا مابقی پرداخت قرارداد و خسارات دیرکرد را جبران کند. دادگاه بدوی حکم داد که یک شرکت نرم افزاری باید بیش از 5 میلیون یوان مانده قرارداد و خسارات نقدی مربوطه را به یک شرکت فناوری بپردازد. یک شرکت نرم افزاری ناراضی بود و درخواست تجدید نظر داد.

دادگاه عالی خلق چونگ کینگ اعلام کرد که توافق در قرارداد توسعه نرم‌افزار شامل این بود که یک شرکت محاسبات ابری خاص باید مبالغ مربوطه را به یک شرکت نرم‌افزاری خاص بپردازد، و اینکه کل پروژه باید پذیرش، تسویه حساب و ممیزی را به‌عنوان شرایط پرداخت اضافی بگذراند، هر دو بند «پشت‌به‌پیش» بین شرکت‌های بزرگ و کوچک و متوسط هستند که اصل منصفانه و منصفانه قرارداد را محدود می‌کند. مشارکت بنگاه‌های کوچک و متوسط در رقابت بازار و آسیب رساندن به منافع عمومی باید مورد ارزیابی منفی قرار گیرد. در این صورت، توافقی که یک شرکت رایانش ابری به عنوان پیش نیاز پرداخت به یک شرکت نرم افزاری پیش پرداخت می دهد، نمی تواند شرط پرداخت معتبر تلقی شود. شرایط پذیرش، تسویه حساب و ممیزی کل پروژه به طور خاص به پروژه مربوطه مربوط نمی شود. پذیرش، تسویه حساب و حسابرسی کل پروژه خارج از کنترل یک پیمانکار پروژه، یک شرکت فناوری است. پنج سال پس از اتمام پروژه ای که یک شرکت فناوری مسئول آن بود، کل پروژه نتوانست از پذیرش، تسویه حساب و ممیزی عبور کند که بدیهی است که از محدودیت زمانی معقول فراتر رفته است. در این صورت، یک شرکت نرم افزاری به جای اینکه پرداخت را به طور نامحدود به تعویق بیندازد، باید براساس تکمیل قرارداد توسط یک شرکت فناوری، پرداخت های مربوطه را انجام دهد. رای بدوی تجدیدنظرخواهی را رد و رای اولیه را تایید کرد.

【معنی معمولی】

این مورد یک مورد معمول از تنظیم "قلدر بزرگ کوچک" و ترویج توسعه سالم اقتصاد خصوصی است. دادگاه خلق یک ارزیابی منفی از بند "پشت به پشت" مطابق با قانون انجام داد و به طور موثر رفتار نامناسب شرکت های بزرگ را با استفاده از موقعیت غالب خود در بازار برای انتقال خطرات پرداخت تنظیم کرد و عملاً فشار بقای شرکت های نرم افزاری کوچک و متوسط ​​را برای برداشت وجوه کاهش داد و یک مانع قانونی محکم برای تحقق توسعه اقتصاد خصوصی بالا ایجاد کرد.